حس می کنم آخر سال تو یه همچین روزایی سال ( مثلا ۹۰) یه چمدون گنده گذاشته وسط آسمون و همه وسایلشو جمع می کنه. یه سری چیزا به هر آدمی می بخشه . به اکثرمون خاطره می بخشه. خاطرات تلخ و شیرین. یه سری چیزا ازمون می گیره میذاره تو چمدونش مثلا آدم هایی که از دست دادیم و دیگه بر نمی گردن. بر گ های زرد و درختای خشک رو با خودش می بره چون ۹۱ داره بهار رو با خودش میاره. اینم که می بینین گاهی وسط افتاب این روزا ۴ تا دونه برف میباره مال اینه که سال ۹۰ گاهی یه کیسه پیدا می کنه می بینه چن تا برف مونده اون ته . میگه بی خیال ابر! کیسه اشو می تکونه رو سر ما!!!

حقیقتش از عید هم خیلی بدم میاد!!!! خوبه ها . آدما به هم نزدیک میشن . ولی عملا تعطیلات ما بخور و بخوابه. آخر تعطیلات آدم از خودش بدش میاد اینقد ول بوده!!!

 ۱- برای آدمی که همیشه حرف زده سکوت کردن خیلی سخته. من همیشه آدمی بودم که حرفامو می گفتم. این روزا یکی از بزرگ ترین جهادهای روزانه ی من اینه که هی به خودم بگم: تو رو خدا هیچی نگو. حرف نزن. شاید روزی صد بار به خودم میگم ساکت بمون.

یه دوست بی معرفتی داشتم که میگفت حرف تاریخ انقضا نداره. حقیقتش هیچ وقت نفهمیدم این حرفش درسته یا نه؟ برا همین نمی دونم جرف رو باید گفت؟ دیر میشه ؟ یا اصلا فرقی نداره؟

۲- آخر سال که میشه آرایشگرها پولدار میشن از بس خانوم ها دنبال عوض کردن قیافه اشون هستن! کاش اخلاق ها هم عوض بشه . اون وقت زندگی ها هم تغییر می کنه

۳- برای امسال عید یه چمدون کتاب میخوام با خودم ببرم. کلی کتاب هم ریخته ام تو گوشیم حدود ۲۰ تا. کتاب خوندن تنها کاریه که باعث میشه مخم نترکه. و البته خدا رو شکر من آجیل دوس ندارم!!!! که همین باعث میشه عید مفرحی داشته باشم

۴- از آدم های بی معرفت بدم میاد. آدم هایی که موقع تنهایی هاشون میان سراغ دیگران. اگه یه روزی رفتی با یکی درد دل کردی چن روز بعد حال اونم بپرس

۵- حس می کنم یک ساله که هیچ دعایی از من مستجاب نشده!

۶- اخر سالی نشستم و لیست بد قولی هایی که در حقم شده رو میبینم. تو سومین شماره نوشته : قول داده بودن منو سر خاک عزیزم ببرن . . . شد یه سال. برای تنها عزیزم که زیر خاک خوابیده یه فاتحه بخونید. شاید یک بار هم که شده به خوابم بیاد

زن بودن:

یعنی تحمل!